روایت مادرانی كه گذشته آسیب زا را با خود به بزرگسالی آوردند
زخم های کودکی، نقش مادری را تحت تأثیر قرار می دهند
لیزر تگ: پژوهشگران در یک مطالعه کیفی تلاش نموده اند از زاویه نگاه مادرانی که در کودکی لطمه دیده اند، به دستاوردهای طولانی مدت بدرفتاری بپردازند؛ پیامدهایی که هنوز در روابط عاطفی و خانوادگی آنها دیده می شود.
به گزارش لیزر تگ به نقل از ایسنا، سوءرفتار با کودکان، یکی از چالش های جدی اجتماعی و بهداشتی در خیلی از جوامع محسوب می شود. پژوهش های گوناگون نشان داده اند کودکانی که در معرض آزار جسمی، عاطفی یا جنسی قرار می گیرند، ممکنست در همان سال ها یا حتی دهه ها بعد با مشکلات عاطفی، رفتاری و روان شناختی مواجه شوند. این پیامدها همیشه آشکار نیستند و گاهی به صورت اضطراب، افسردگی، کاهش اعتماد به نفس یا دشواری در برقراری روابط سالم بروز می کنند. اهمیت این مورد زمانی بیشتر می شود که بدانیم خیلی از این خردسالان در آینده نقش های مهمی مانند والدگری را بر عهده می گیرند و تجربه های گذشته می تواند بطور ناخواسته بر شیوه تعامل آنها با فرزندانشان اثر بگذارد.
از طرفی، مادر بعنوان اولین مراقب کودک، نقشی اساسی در رشد هیجانی و تشکیل شخصیت فرزند دارد. اگر این رابطه اولیه مبتلا به اختلال باشد، احتمال بروز مشکلات روانی و رفتاری در کودک بیشتر می شود. پژوهشها نشان می دهند تجربه های ناخوشایند کودکی، مانند تحقیر، تنبیه مداوم، بی توجهی عاطفی یا خشونت، می توانند احساس ناامنی و بی ارزشی را در فرد نهادینه کنند. این احساسات در بزرگسالی ممکنست به صورت ترس از طرد شدن، دشواری در صمیمیت عاطفی یا تردید نسبت به توانایی های فردی ظاهر شوند. به همین دلیل، بررسی وضعیت روانی و عاطفی مادرانی که خود در کودکی لطمه دیده اند، می تواند قدمی مهم در پیش گیری از ادامه چرخه بدرفتاری و پیشرفت سلامت خانواده باشد.
در همین جهت، نفیسه مظاهری، محقق گروه مشاوره واحد خمینی شهر دانشگاه آزاد اسلامی، بهمراه دو همکار دانشگاهی خود، پژوهشی را با تأکید بر تجربه های شخصی و درونی این مادران انجام داده اند. این تحقیق که در مجموع به بررسی تجربه زیسته مادران دارای سابقه بدرفتاری در کودکی می پردازد، کوشیده است روایتها و احساسات واقعی این افراد را بازتاب دهد. پژوهشگران با تأکید بر دیدگاه های شرکت کنندگان و باتوجه به زمینه فرهنگی و اجتماعی، تصویری روشن تر از نتایج ماندگار بدرفتاری در کودکی ارایه کرده اند.
در این مطالعه، ۲۰ نفر از مادران اصفهانی مشارکت داشته اند که در کودکی سابقه بدرفتاری داشته و فرزندشان در مقطع ابتدایی مشغول به تحصیل بوده است. داده های مورد نیاز پژوهش بوسیله مصاحبه با این افراد جمع آوری شد و سپس با شیوه های آماری، تحلیل و بررسی گردید.
نتایج این پژوهش نشان دادند که تجربه های مادران فوق را می توان در پنج محور اصلی خلاصه کرد. احساسات آزاردهنده مانند اضطراب، غم و تنهایی، یکی از مهم ترین مضامین بود. خیلی از شرکت کنندگان از دشواری در برقراری رابطه با دیگران سخن گفتند؛ دشواری هایی که ریشه در بی اعتمادی و ترس از لطمه باردیگر داشت. همین طور مشکلات در ارتباط با فرزندان، تصویر منفی از گذشته و تصویر منفی از خود، از دیگر موضوعات پرتکرار در روایتها بود.
محققان تاکید کرده اند که اضطراب مزمن، ترس از طرد شدن، افسردگی و احساس تنهایی در این مادران، بازتاب مستقیم زخم های عاطفی دوران کودکی است. این زخم ها موجب می شود آنها در روابط خود احساس ناامنی کنند و مدام نگران ناکافی بودن باشند. چنین احساسی می تواند بر کیفیت رابطه با همسر و فرزند تأثیر بگذارد و حتی تصمیم گیری های روزمره را دشوارتر کند.
نتایج این مطالعه که در «مجله مطالعات ناتوانی» انتشار یافته اند، همین طور نشان می دهند خیلی از این مادران به سبب تجربه دلبستگی ناایمن در کودکی، تصویری مخدوش از خود و دیگران دارند. آنها اغلب احساس می کنند دوست داشتنی نیستند یا توانایی موردنیاز برای مادر خوب بودن را ندارند. از طرفی، چون در محیط های لطمه زا رشد کرده اند، فرصت یادگیری مهارت های سالم تنظیم هیجان را نداشته اند و همین مسئله در رویارویی با فشارهای زندگی، احساس ناتوانی و ناامیدی را تشدید می کند.
یافته های فوق نشاندهنده آن هستند که تعدادی از این مادران، ناخواسته الگوهای رفتاری دوران کودکی خودرا در ارتباط با فرزندان تکرار می کنند یا برعکس، با حساسیت و کنترل گری بیش از اندازه تلاش می کنند از تکرار آن تجربه ها جلوگیری نمایند. هر دو حالت می تواند بر رشد عاطفی کودک اثر منفی بگذارد.
محققان باور دارند نتایج این مطالعه می توانند مبنایی برای طراحی برنامه های آموزشی و حمایتی ویژه مادرانی باشند که سابقه بدرفتاری در کودکی داشته اند تا از این راه به ایجاد فضایی امن تر و صمیمی تر در خانواده ها کمک گردد.
در این مطالعه، ۲۰ نفر از مادران اصفهانی مشارکت داشته اند که در کودکی سابقه بدرفتاری داشته و فرزندشان در مقطع ابتدایی مشغول به تحصیل بوده است. نتایج فوق نشاندهنده آن هستند که بعضی از این مادران، ناخواسته الگوهای رفتاری دوران کودکی خودرا در رابطه با فرزندان تکرار می کنند یا برعکس، با حساسیت و کنترل گری بیش از حد تلاش می کنند از تکرار آن تجربه ها جلوگیری نمایند. محققان باور دارند نتایج این مطالعه می توانند مبنایی برای طراحی برنامه های آموزشی و حمایتی ویژه مادرانی باشند که سابقه بدرفتاری در کودکی داشته اند تا از این طریق به ایجاد فضایی امن تر و صمیمی تر در خانواده ها کمک گردد.
منبع: lazertag.ir
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان لیزرتگ در مورد این مطلب
نظر شما در مورد این مطلب
نام:
ایمیل:
نظر:
سوال:
= ۷ بعلاوه ۴